Героин афганец Белебей

Як я купив героїн і став зарабляць більш за маўклява родыцаў

Окей, слухай, бро, я ўсё скажу, як было. Ведаеш, я з самага пачатку быў аднім з той маладзі, што бягае па ўлаўленых закладках. І не толькі ўляўленых, я таксама батав, каб атрымаць свой дыплом. Вядома, ён мне прысабачыў галаву, але гэта і натхняла мяне на большае.

Аднаго разу, узе пасля боты, я пазнаёў мужыка з глыткамі. Ён расказаў мне пра героін - нарэшце што-небудзь новае, не проста люся LSD. А я так люблю паціснуць нервішкі своія! Што ж, я прыняў рашэнне спрабаваць гэта навіну. І што я скажу? Я змяняў сваё жыццё да непазнавання.

Для пачатку, я атрымаў героін праз сваіх знаёмых, што барыжаць наракатыкамі. Я павінен быў быць ўважлівым і абяры памер, які адпавядае маім патрабаванням. Я хацеў пераканацца, што ён ня будзе занадта слабым, але і не занадта моцным. Зрэшты, я ж не хацеў быць хуткім. І я знаў, што вымушаны будзе кампанаваць мой новы бізнес із маімі акадэмічнымі заняткамі.

Калі ўжо ўсё было гатова, я прыняў рашэнне рофліць на маіх бандероўках. Чамусьці гэта малае задавальненне для мяне - бачыць іх у захаванай турме і смяяцца над сваімі секрэтамі. І ў цяперашні час, пры гэтым тле, я стаў зарабляць гарэй за сваіх старцаў.

Тое, што самае важнае, - гэта не кіла грошай, якія я заробляў, але тыя ўражанні, якія я атрымліваў ад сваёй новай "кар'еры". І хацелася мне перадаць гэта нешта прыгожае сваім усяму наступнаму палету.

Так што, я пачаў мерчаваць героін. Калі мае дзяўчына пачала звяртаць увагу на мае змены - біцьку, што адбылося прыемна! Я пачаў хадзіць лепшая вобраз нашага горада, з фірмавым хутаркам і класнай шмоткай. І, можа, я трохі задаўжыў з адзеннем, купіўшы вялізную колькасць брэндавых рэчаў і розных "байцоў". Аднак я адчуваў сябе ўзлётным птушкай.

І вось я пераканаўся ў тым, што жыццё - гэта больш за наркатыкі і грошы. Жыццё - гэта пра шчасце і задавальненне. І, сапраўды, гэта не магло быць лепш за ўсё маё новае лепшае здароўе!

Але, ведаеш, мне трэба было навучацца, як выкарыстоўваць гэты новы бізнес, каб зарабіць шмат грошай. Я ўзяў на сябе сацыяльную ролю "барыжара" і пачаў працаваць з людзьмі, якія мелі патрэбу ў маіх таварах. І, праўда, я пачуў сябе моцным і атрымаў магутнасць кантраляваць людзей. Але, просьціш, ты ніколі ня зразумееш гэтага, пакуль сам не перажывеш гэтыя моманты і не зробіш свае ўласныя рашэнні.

Так што яна рыскуе даведацца пра маю новую "кар'еру"? А ўсё ад таго, што я зрабіў, што мне трэба было папярэдне абзнаёміць яе з маім новым жыццём. Хаця бы за тое, што я хацеў быць адкрывым з ёю.

Так што, я ўсё таксама паласіўся атрымаць падтрымку ў адзін з маіх друзей, якія ўжо ведалі пра маю сітуацыю. Ігар, называлі яго "Ігар Дзядуля", меў усе дашынскія связі, якімі мне трэба было забяспечыць сябе.

У канцы канцоў, я прыняў рашэнне раскрыць усё ёй. І ёй знадобілася час, каб зразумець гэта. Але, ва ўжо цяпер яцька, я самавольна вырашыў сваю сітуацыю і зрабіў з усімі магчымымі сустраканнямі, а то і магчымымі сустраканнямі, каб стварыць сябе найлепшае жыццё.

На канец, гэта ўсё аб грошах. Хто імі кіруе - той кіруе жыццём. Але, ведаеш, я чую, што тут гэта толькі пачатак. І яцьке, я не збрашу мерыцца, пакуль ня збіруся ўзлётам!

Я сорвался с катушек и решил рассказать тебе свою историю, жгучую и безумную, словно укус героина. И да, прости, если мой текст будет некоординационным и сумбурным – это из-за этого проклятого вещества, которое взяло власть над моей жизнью. Все началось с того, что я услышал о новых закладках, которые захлестнули городскую молодежь. Увлекся этой историей и решил попробовать сам. Ведь быть наркоманом – это же так круто и модно, взрыв мозга и нереальные ощущения – за что это можно пропустить? Я стал пыряться, втирать это дерьмо в свои вены, и чувствовал, что оно захватывает меня своим крепким объятием. Каждый раз, когда шаловливая иголка перебиралась под мою кожу, я чувствовал себя умным, суперменом, который смог обойти все правила и наслаждаться жизнью. Но, братан, это была иллюзия, умная обманка, которая превратила меня в полного куска. Ты представляешь, как тяжело хмуриться, когда ты чувствуешь, что мир вокруг тебя обвивается паутиной из героина? Этот хмурь вытягивал меня из реальности, ставил перекладину между мной и моей семьей. У меня практически не было сил разговаривать, общаться, моя тишка служила только для скрытия шрамов и уколов. А еще у меня был румтур – я снимал видео о своем жилище, причудливые кадры поражали моих забитых мозгов и вызывали непонятные эмоции. Я считался себя художником, но на самом деле, я был лишь дебилом, который утопал в собственных галлюцинациях. Моя семья, братан, она просто отчаянная. Мы забабахались все вместе, всей командой. В один момент понял, что я больше не мог продолжать такую жизнь. Я хотел вырваться из этого кошмара, преодолеть свою слабость и стать настоящим мужиком. Я решил, что пора закончить с этими играми, прежде чем они унесут меня. Сейчас я борюсь с этим дьявольским круговоротом, и это нелегко. Каждый день – новая битва, но я не сдаюсь. Я иду встречать светлое будущее, оставив в прошлом свои наркотические кошмары. Вот такая история, братан, полная кровавых деталей и слез. Не слушай этих идиотов, которые говорят, что наркотики – это круто и модно. Это ведет только к пустоте, разрушению и большому заболеванию. Все эти героиновые мечты – полный бред. Настоящая жизнь – это смелость стоять намертво на ногах и бороться с внутренними демонами. Сотри этот пырящийся мир из своей жизни и стань хозяином своей судьбы, футболка "тишка" на тебе или нет. Так что, молодежь, отрежьте свои ужасные подростковые грезы о героине и живите реальной жизнью. Не позволяйте этой дряни взять вас в свои объятия. И помните, настоящая сила – это быть самим собой, а не жить под иллюзией наркотиков. Будьте умными, будьте сильными, и выбросьте этот кусок "хмура" как отбросы прошлого. Это ваша жизнь, не дайте ей овладеть злыми силами наркотиков.